Inmiddels is Morris nu al een dikke twee weken bij ons. Hij voelt zich nu er dan ook ontzettend thuis. Schrok hij eerst nogal van onverwachtte bewegingen en geluiden, inmiddels deinst hij nergens meer voor terug. Deze twee weken heeft hij al vanalles ontdekt en geleerd. Na een paar dagen kwam hij er achter dat hij onder de oven in de keuken kan komen. Wij hem eerst natuurlijk hem er elke keer onderweg vissen, maar dat hebben we op den duur maar opgegeven. Hij zal er vanzelf wel een keer niet meer onder passen.
Verder heeft hij het voor elkaar gekregen dat wij ‘s nachts de slaapkamerdeur op een kier hebben staan. Zo begint hij dan de nacht ook altijd eerst even met een race moment over het bed en over ons heen. Bij voorkeur duikt hij dan boven op alles wat onder de deken ook maar een millimeter beweegt, heel fijn! Gelukkig gaat hij meestal rustig liggen zodra het licht uitgaat of gaat hij verder op onderzoek in het huis. Een van zijn favouriete items is mijn trouwjurk die op een paspop staat. daar kan je namelijk geweldig omheen stuiven of in duiken. Jullie begrijpen vast wel dat ik daar niet zo blij mee was, dus die is van de slaapkamer maar even verhuisd naar de studeerkamer. Daar kan hij er gelukkig niet bij.
Verder is hij verzot op speelgoed en spelen. Vooral de vis die hij van Klaas heeft gekregen moet het soms zwaar bezuren. Ook zijn rood met witte muisje vind hij leuk. Het muisje moet ook overal mee heen, die pakt hij op in zijn bek en sleept hem dan mee op de bank of de hele kamer door. Verder is hij ook echt ontzettend nieuwsgierig. Hij moet constant kijken wat je aan het doen bent en loopt je overal achter na. Nieuwe mensen zijn helemaal interessant en daar is hij dan ook helemaal niet bang voor. Ook begint hij inmiddels een beetje te leren wat wel en niet mag. Zo aast hij niet meer op al het eten wat jij op je bord hebt en weet hij best dat hij niet op de eetkamer- en salontafel mag. Hoewel het natuurlijk best heel verleidelijk is om dat zo af en toe even lekker te proberen, vooral als je bezoek hebt.
Al met al hoort hij er echt helemaal bij en het eerste wat wij allebei roepen als we weg geweest zijn is MOOOOORRIS! Meneer komt dan meestal van boven naar beneden sjeezen om ons vrolijk te begroeten.